"DRAM" به اینجا هدایت می شود. برای کاربردهای دیگر، DRAM (ابهام‌زدایی) را ببینید .

این مقاله سبک نقل قول نامشخصی دارد. ارجاعات استفاده شده ممکن است با سبکی متفاوت یا ثابت از استناد و پاورقی واضح تر شوند . ( آوریل 2019 ) ( نحوه و زمان حذف این پیام الگو را بیاموزید )

انواع حافظه کامپیوتر و ذخیره سازی داده ها
نشان دادن

عمومی

فرار
نشان دادن

رم

نشان دادن

تاریخی

غیر فرار
نشان دادن

رام

نشان دادن

NVRAM

نشان دادن

مرحله اولیه NVRAM

نشان دادن

ضبط آنالوگ

نشان دادن

نوری

نشان دادن

در حال توسعه

نشان دادن

تاریخی

یک عکس دای از مدار مجتمع میکرون فناوری MT4C1024 DRAM (1994). ظرفیت آن  معادل 1 مگابیت است{\displaystyle 2^{20}}2^{20}بیت یا 128 کیلوبایت. [1]

مادربرد کامپیوتر NeXTcube ، 1990، با 64 مگابایت حافظه اصلی DRAM (بالا سمت چپ) و 256 کیلوبایت VRAM [2] (لبه پایین، سمت راست وسط).

حافظه با دسترسی تصادفی پویا ( رم پویا یا DRAM ) نوعی حافظه نیمه هادی با دسترسی تصادفی است که هر بیت از داده ها را در یک سلول حافظه ذخیره می کند که معمولاً از یک خازن کوچک و یک ترانزیستور تشکیل شده است که هر دو معمولاً بر پایه نیمه هادی اکسید فلزی هستند. فناوری (MOS) در حالی که اکثر طراحی های سلول حافظه DRAM از خازن و ترانزیستور استفاده می کنند، برخی از آنها فقط از دو ترانزیستور استفاده می کنند. در طرح هایی که از خازن استفاده می شود، خازن را می توان شارژ یا تخلیه کرد. این دو حالت برای نشان دادن دو مقدار یک بیت گرفته می شوند که معمولاً 0 و 1 نامیده می شوند. بار الکتریکیروی خازن ها به تدریج نشت می کند. بدون مداخله، داده های مربوط به ظرفیت به زودی از بین می رود. برای جلوگیری از این امر، DRAM به یک مدار تازه سازی حافظه خارجی نیاز دارد که به طور دوره ای داده های خازن ها را بازنویسی می کند و آنها را به شارژ اولیه خود باز می گرداند. این فرآیند تازه سازی مشخصه تعیین کننده حافظه با دسترسی تصادفی پویا است، برخلاف حافظه با دسترسی تصادفی استاتیک (SRAM) که نیازی به به روز رسانی داده ندارد. برخلاف فلش مموری ، DRAM یک حافظه فرار است (در مقایسه با حافظه غیر فرار )، زیرا با قطع برق به سرعت اطلاعات خود را از دست می دهد. با این حال، DRAM ماندگاری محدودی از داده ها را نشان می دهد .

DRAM معمولاً به شکل یک تراشه مدار مجتمع است که می تواند از ده ها تا میلیاردها سلول حافظه DRAM تشکیل شده باشد. تراشه های DRAM به طور گسترده ای در الکترونیک دیجیتال استفاده می شوند که در آن حافظه کم هزینه و ظرفیت کامپیوتر مورد نیاز است. یکی از بزرگ‌ترین کاربردهای DRAM، حافظه اصلی (به‌عنوان محاوره‌ای «رم») در رایانه‌ها و کارت‌های گرافیک مدرن است (که به «حافظه اصلی» حافظه گرافیکی گفته می‌شود ). همچنین در بسیاری از دستگاه های قابل حمل و بازی های ویدئویی استفاده می شودکنسول ها در مقابل، SRAM، که سریع‌تر و گران‌تر از DRAM است، معمولاً در مواردی استفاده می‌شود که سرعت نسبت به هزینه و اندازه اهمیت بیشتری دارد، مانند حافظه‌های کش در پردازنده‌ها .

نیاز به تازه سازی DRAM مدار و زمان بندی پیچیده تری نسبت به SRAM می طلبد. این با سادگی ساختاری سلول های حافظه DRAM جبران می شود: در مقایسه با چهار یا شش ترانزیستور در SRAM، تنها یک ترانزیستور و یک خازن در هر بیت مورد نیاز است. این به DRAM اجازه می دهد تا با کاهش همزمان هزینه هر بیت به چگالی های بسیار بالایی برسد. تازه کردن داده ها انرژی مصرف می کند و تکنیک های مختلفی برای مدیریت مصرف برق کلی استفاده می شود.

DRAM در سال 2017 افزایشی 47 درصدی در قیمت هر بیت داشت که بزرگترین جهش در 30 سال گذشته از جهش 45 درصدی در سال 1988 بود، در حالی که در سال های اخیر قیمت در حال کاهش بوده است. [3]

 

فهرست