کشف عمومی [ ویرایش ]

در سال 1976، یک سیستم رمزنگاری نامتقارن توسط ویتفیلد دیفی و مارتین هلمن منتشر شد که تحت تأثیر کار رالف مرکل در مورد توزیع کلید عمومی، روش توافق کلید عمومی را افشا کردند. این روش مبادله کلید، که از توان در یک میدان محدود استفاده می کند ، به عنوان تبادل کلید دیفی-هلمن شناخته شد . [23] این اولین روش عملی منتشر شده برای ایجاد یک کلید مخفی مشترک بر روی یک کانال ارتباطی تایید شده (اما نه محرمانه) بدون استفاده از راز مشترک قبلی بود. "تکنیک توافقنامه کلید عمومی" مرکل به پازل های مرکل معروف شدو در سال 1974 اختراع شد و تنها در سال 1978 منتشر شد. این امر رمزگذاری نامتقارن را به یک زمینه نسبتاً جدید در رمزنگاری تبدیل می کند، اگرچه خود رمزنگاری بیش از 2000 سال قدمت دارد. [24]

در سال 1977، تعمیم طرح کوکس به طور مستقل توسط ران ریوست ، آدی شامیر و لئونارد ادلمن ، که همه آن‌ها در MIT بودند، ابداع شد . نویسندگان اخیر کار خود را در سال 1978 در ستون علمی آمریکایی مارتین گاردنر منتشر کردند و این الگوریتم از حروف اول آنها با نام RSA شناخته شد. [25] RSA از مدول توان یک محصول از دو عدد اول بسیار بزرگ برای رمزگذاری و رمزگشایی استفاده می‌کند که هم رمزگذاری کلید عمومی و هم امضای دیجیتال کلید عمومی را انجام می‌دهد. امنیت آن به سختی شدید فاکتورگیری اعداد صحیح بزرگ مرتبط است، مشکلی که هیچ تکنیک کلی کارآمد شناخته شده ای برای آن وجود ندارد (اگرچه فاکتورسازی اولیه ممکن است از طریق حملات brute-force به دست آید؛ هر چه فاکتورهای اصلی بزرگتر باشند، این امر بسیار دشوارتر می شود). شرحی از الگوریتم در ستون بازی های ریاضی در شماره اوت 1977 مجله علمی آمریکایی منتشر شد. [26]

از دهه 1970، تعداد زیادی از رمزگذاری، امضای دیجیتال، توافق کلید و سایر تکنیک‌ها از جمله سیستم رمزنگاری Rabin ، رمزگذاری ElGamal ، DSA و رمزنگاری منحنی بیضوی توسعه یافته است .

همچنین ببینید [ ویرایش ]

منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/Public-key_cryptography